Andrzej Dobosz poleca. Świat nie wywalczony. Szkice o uniwersach Józefa Łobodowskiego. Red. Dorota Siwor. Kraków 2021

„Redaktor naukowy książki i autorzy poszczególnych rozdziałów pragną przyczynić się do «nowego» powrotu Józefa Łobodowskiego do kraju, mając świadomość, że ów powrót odbywa się i będzie się odbywać stopniowo z udziałem wielu badaczy, również instytucji akademickich, kulturalnych i wydawniczych.

Część pierwszą (Łobodowski i Wschód) tworzą teksty na tematy ukraińskie, rosyjskie i szerzej wschodniosłowiańskie w jego pisarstwie. To uniwersum zajmowało wyjątkowe miejsce w dziele poety „naznaczonego Ukrainą”.

W części drugiej (Łobodowski i Hiszpania) umieszczone zostały artykuły związane ze światem iberyjskim, ale znajdziemy w niej również wątki polskie, w tym zagadnienia polityczne. Wszakże trudno byłoby oddzielić twórczość hiszpańską od polskiej – Łobodowski przez połowę życia tworzył w Hiszpanii, także wtedy, gdy pisał wiersz Na śmierć generała Andersa. Zresztą Geografia serca pisarza, wymyka się prostym klasyfikacjom.

Część trzecia zawiera interpretacje wybranych utworów. Czytelnicy znajdą w niej teksty związane z tematyką żydowską w poezji i prozie. Będą mogli poznać Łobodowskiego jako poetę biblijnego, religijnego, ale też jako poetę politycznego.

Innym poruszonym tematem są związki między literaturą i malarstwem, a konkretnie interpretacje wierszy zainspirowanych obrazami Leonarda da Vinci, Francisca Goi I Diego Velazqueza.

Na uwagę zasługują także rozdziały poświęcone twórczości prozatorskiej, która jest stosunkowo najmniej znana I nie była dotąd szerzej analizowana krytycznie.”

Informacja jest umieszczona na tylnej obwolucie książki. Przytaczam ją w całości. Dobrze napisana, bez zbędnych polonistycznych sloganów, oddaje świetnie zawartość książki. Niestety, nie jest podpisana. 

Przypomnijmy emigracyjne losy autora. Józef Łobodowski w listopadzie 1939 roku przedostaje się do Paryża, gdzie od lutego 1940 przetrzymywany jest w więzieniu dlatego, że znaleziono przy nim ulotki propagandowe w języku ukraińskim. Później znalazł się w obozie dla internowanych żołnierzy polskich w Camp-de-Livron pod Caylus. Redagował tam powielane pismo literacko-polityczne „Wrócimy”. Publikował w nim wiersze, artykuły i opowiadania.  Używał wtedy pseudonimu Pszonka lub Stefan Kuryłło.

W sierpniu 1941 roku przedostał się nielegalnie przez Pireneje do Hiszpanii. Niestety, zostaje aresztowany przez straż graniczną i przez półtora roku przebywa w więzieniu. Po wyjściu, w połowie 1943 roku zamieszkał w Madrycie. Studia rozpoczął po zakończeniu wojny. W roku 1949 był współtwórcą sekcji polskiej Radio National de Espana w Madrycie, z którą współpracował do roku 1975. Nawiązuje kontakt z londyńskimi „Wiadomościami” Mieczysława Grydzewskiego, w których publikuje wiersze, artykuły, felietony, przekłady poetyckie z rosyjskiego, ukraińskiego i hiszpańskiego. Zamieszczał tam też cykl swoich felietonów literackich pt. Worek Judaszów.

Współpracuje z wieloma pismami na emigracji, m.in. od 1947 roku z paryską „Kulturą”, z pismem „Polonia” wydawanym po hiszpańsku, tytułami londyńskimi – „Orłem Białym”i „Dziennikiem Polskim”, paryskimi „Zeszytami Historycznymi”,tygodnikiem „Gwiazda Polarna”.

Był laureatem wielu nagród literackich przyznawanych na emigracji: paryskiej „Kultury”, Klubu Srebnej Ostrogi w Los Angeles, Fundacji A. Jurzykowskiego w Nowym Jorku, Związku Pisarzy Polskich na Obczyźnie, „Wiadomości”. Otrzymałnagrodę im. A. Godlewskiej w Szwajcarii, nagrodę im. Z. Herberta, przyznawaną przez paryską „Kulturę”i wiele innych.

W roku 1983 został mianowany członkiem honorowym Towarzystwa Polsko-Ukraińskiego w Paryżu. Rząd RP na emigracji uhonorował go Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1985).

Pierwsza publikacja wierszy Józefa Łobodowskiego ukazała się nakładem autora w 1926 roku pod tytułem Słońce przez szpary.

W roku 1935 Biblioteka Poetycka Dźwigarów wydała tom jego wierszy Rozmowa z ojczyzną. Potem były kolejne tomy poezji. I pierwsza powieść Komysze,wydana w 1955 roku przez londyński Gryf. Rok później Orzeł Biały wydał w Londynie drugą powieść pisarza – W stanicy.

Wybitny tłumacz. Przetłumaczył m.in. Aleksandra Sołżenicyna Zagrodę Matriony i Oddział chorych na raka, Wybór wierszy Karola Wojtyły (na język hiszpański).

Mało kto wie, że Józef Łobodowski przetłumaczył wiersze w pierwszej polskiej edycji  powieści Doktor Żiwago Borysa Pasternaka, wydanej nakładem Instytutu Literackiego w Paryżu w 1959 roku.

Świat nie wywalczony. Szkice o uniwersach Józefa Łobodowskiego w POLONIE

-https://polona.pl/preview/bc4136e5-3649-4403-bf13-c7deb6561fd9